اين جملات هم مانند جملات قبل عطف بر « سمع » در جمله « من سمع فخشع » است . « و حذّر فازدجر » ، « حُذّر » ماضى مجهول است به معناى ترسانده شده است ، « فازدجر » يعنى از گناه منزجر شده است ، و طبيعى است كسى كه ترسيده و منزجر شده براى آينده خود تقوى به خرج داده و متّقى است ; حالا حضرت هم فرموده است : « فاتّقوا الله تقيّة من حُذّر فازدجر » پس از گناهان پرهيز كنيد مانند تقواى كسى كه از گناه ترسانده شده و از گناه منزجر شده است . « و اجاب فاناب » ، « اجاب » يعنى پذيرا شده ، دعوت خداوند را پذيرفته و اجابت كرده است ، « فاناب » پس بازگشت كرده ; از اشتباهات و از روش زشت خود رجوع كرده است . « فاتّقوا الله تقيّة من اجاب فاناب » بپرهيزيد مانند پرهيز كردن كسى كه به داعى خداوند توجّه نموده ، آن را اجابت نموده و بازگشت كرده است . جمله بعدى « و رجع فتاب » همان معناى جمله قبل است فقط تفنّن در عبارت است . « و اقتدى فاحتذى » در اعمال و رفتار به بزرگان دينى اقتدا مىكند ; « اقتداء » به معناى پيروى كردن است ، كسى كه بزرگان دينى را مقتداى خود قرار دهد و از آنها پيروى كند « فاحتذى » پس به محاذات آنها قدم برداشته و گام به گام آنها رفته و طبعاً راه درستِ دين و دنياىِ خود را پيموده و متّقى و پرهيزكار بوده است ، حالا شما هم « اتّقوا الله تقيّة من اقتدى فاحتذى » پرهيزكارى كنيد مانند پرهيزكارى او ، يعنى به يكى از بزرگان اقتدا كنيد و پا به پاى او قدم برداريد . « و اُرى فرأى » ، « اُرى » ماضى مجهول از مادّه « ارائة » است ، يعنى كسى كه حق يا راه حق به او ارائه شده است ، « فرأى » پس او هم حق و حقيقت را ديده است . كسى كه حق به او نشان داده شود و حق را ببيند ، از حق متابعت كرده و راه تقوى و پاكى را پيشه مىكند . از اين رو حضرت فرموده است : « فاتّقوا الله تقيّة من اُرى فرأى » پرهيزكارى كنيد مانند پرهيزكارى كسى كه حق به او ارائه شده و حق را ديده و توجّه كرده است .